Ricks race

Op 18 maart staat de 38-jarige Rick Verschure uit Bunnik aan de start van de halve marathon van het Utrecht Science Park. Hij rent mee met Team KWF en haalt geld op om kankeronderzoek te financieren. Precies een jaar geleden kreeg hij de diagnose uitgezaaide melanoom. “Als ik aan de start sta dan ben ik al blij. Dan heb ik de grootste prestatie al geleverd.”

“Ik had wat onderhuidse bultjes die leken op talgbultjes. Ik legde niet meteen de link met iets ernstigs. In het verleden had ik weleens vlekjes laten verwijderen omdat ze onrustig waren. Ze hebben de bultjes nooit als iets kwaadaardigs beoordeeld. Blijkbaar kan een plekje onder de huid ook een melanoom zijn. De dag van de marathon is precies een jaar na mijn eerste immuuntherapie behandeling. ‘Vijf jaar geleden hadden we niets voor je kunnen doen’, zei mijn oncoloog. Dat melanoom een akelige, ongrijpbare en onvoorspelbare ziekte is werd me toen meteen wel duidelijk. De onderhuidse bultjes waren blijkbaar uitzaaiingen. Op het moment van de diagnose wist niemand hoe explosief de ziekte aanwezig was.”

‘Mijn oncoloog gaf vol gas’

Ricks’ oncoloog was realistisch en meldde dat de kans dat de therapie zou aanslaan 10 tot 20 procent was. “Die kans, daar grijp je je aan vast. Het is aan mijn oncoloog te danken dat alles zo snel kon gaan. Zij zette alle deuren open en gaf vol gas. Op dinsdagmiddag was de diagnose bekend. Op woensdag hadden we alle familie en vrienden over de vloer, donderdag stonden er scans gepland en op vrijdag kreeg ik mijn eerste immuuntherapie-behandeling.”
Na een paar maanden verdwenen langzaamaan de bultjes. De therapie sloeg aan. Dat was ook op de eerste scans te zien. “Helaas moest mijn behandeling na drie maanden worden afgebroken vanwege een auto-immuunreactie. Maar, ondanks dat groeiden de tumoren niet. Daar hielden we ons aan vast! Helaas ging het maar een paar maanden goed. In augustus kregen we te horen dat er uitzaaiingen zitten in mijn hersenen. Dan word je weer geconfronteerd met wat voor akelige ziekte het is en dat die zich niet zomaar klein laat krijgen.”

“Ik vind het zo mooi dat er mensen zijn die er keihard voor hebben gewerkt om deze behandeling te vinden”

Rick werd lokaal bestraald in zijn hoofd. De laatste scans laten zien wat er verwacht werd, drie maanden na afloop van de bestraling. “Eind december ben ik weer door de scan gegaan en het ziet er nog hetzelfde uit als in juni. Maar, niemand kan zeggen wanneer dat verandert… Ze weten het niet. Over drie maanden? Een jaar? Over veertig jaar? Wie weet wat ze allemaal nog bedenken en onderzoeken.
Immuuntherapie is wel écht een doorbraak. Ik vind het zo mooi dat er mensen zijn die er keihard voor hebben gewerkt om deze behandeling te vinden. En dan heb ik ook nog het geluk dat het werkt. Dat heb je namelijk niet in de hand. Kanker krijgen is pech, en dat is een understatement. Daarna ben je afhankelijk van de behandelingen die er zijn. Maar ook op welk moment de diagnose komt en hoe je lichaam de behandeling oppakt.”

Sporten onder begeleiding

“In de week van de diagnose werd mijn jongste zoontje een jaar. De oudste is vier jaar. Zij geven mij houvast om door te gaan. Alle aandacht gaat nu naar het gezin, dat is prioriteit nummer één.” Tijdens zijn periode in het ziekenhuis is Rick onder begeleiding van een fysiotherapeut gaan sporten. Via de revalidatiearts bouwde hij weer conditie en kracht op. Uiteindelijk resulteert dat dus in deelnemen aan de Utrecht Science Park Marathon. “Mijn deelname is meer symbolisch dan dat ik een toptijd ga neerzetten. Een gedeelte van het parcours gaat door mijn woonplaats. En start en finish is op het Science Park, daar heb ik veel tijd in het ziekenhuis doorgebracht dus het is allemaal heel symbolisch. Fysiek voel ik me goed, maar ik hik nog wel tegen de afstand aan… Ach, ik moet er gewoon mijn eigen race van maken. Goed doseren en naar mijn lichaam luisteren. Het klopt ook helemaal om nu met Team KWF mee te lopen. Want, ik vind dat iedereen zich er bewust van moet zijn dat dit je zomaar kan overkomen. Daarom loop ik mee en haal ik geld op voor KWF Kankerbestrijding.”

Fotografie: Mireille Droste - eenpurefoto.nl

Ren jij ook mee?